Czym jest stres

Stres jest naturalną częścią naszego życia.  Stres jest normalną reakcją każdego organizmu, normalną reakcją na bodźce.  Brak stresu w naszym życiu oznacza że "umieramy", tylko osoby które są pod działaniem leków uspakajających i psychotropowych nie odczuwają stresu (czyli nie odczuwają emocji).  Nie stres jest nie bezpieczny dla człowieka, ale to jak potrafimy sobie z nim radzić.  Bardzo często stres wywołany jest naszym negatywnym myśleniem czy negatywnym podejściem do problemów jakie nas napotykają.

Już wtedy opcja: "ja sobie z tym nie poradzę" podkreśla naszą ewentualną przegraną, o wiele lepiej jest podchodzić do problemu "spróbuję sobie z tym jakoś poradzić" wtedy efekt jest bardziej osiągalny.  W każdym z nas niezbędny jest pewien stopień stresu dla poprawnego i dobrego funkcjonowania naszego organizmu i psychiki, jednak jego brak potęguje narastanie apatii, zrezygnowania, zwolnienie refleksu itp.

Każdy z nas ma swoja granicę odczuwania stresu, tego pozytywnego jak i negatywnego.  Pierwszy, więc ten pozytywny nazywamy EUSTRESEM, to ten daje nam siły witalne, pobudza nas do działania, pcha ku karierze.  DYSTRES to ten który powoduje u nas apatie, załamanie, brak chęci działania.  Można go nazwać również ZMARTWIENIEM.

Czym jest stres?

Istnieje kilka definicji stresu, które można ująć w trzy podstawowe kategorie:

Stres jako bodziec - przykry, przeszkadzający i odrywający od aktywności : ta kategoria próbuje opisać różnorodne, nieprzyjemne sytuacje wywołujące stres, np. hałas w miejscu pracy, przykre wydarzenie wydalenia z pracy lub choroba.

Stres jako reakcja na przykry bodziec ze środowiska zewnętrznego : ta kategoria próbuje opisać reakcje, które pojawiają się w ciele i umyśle człowieka w odpowiedzi na nieprzyjemne sytuacje, np. gorsze wykonanie zadania.

Stres jako dynamiczna relacja pomiędzy człowiekiem, a otoczeniem - która może być oceniana przez jednostkę albo jako wymagająca określonego wysiłku adaptacyjnego, albo przekraczająca możliwości jej sprostania.

Czynnikami stresogennymi mogą być:

  1. Zewnętrzne: wpływ środowiska, dużo zajęć, zmiana pracy, zmiana miejsca zamieszkania;

  2. Wewnętrzne: nierealistyczne oczekiwania, przesady, brak przynależności, złe nawyki.


Człowiek reaguje na stresy bardzo różnie.  Jednymi z reakcji naszej fizjonomii są: bóle głowy, brak apetytu, zaburzenia snu, zaburzenia jelitowe, czasami bóle pleców.

Psychika reaguje trochę inaczej:  lękiem, stanami depresyjnymi, smutkiem, unikaniem kontaktów z ludźmi, zaburzeniami koncentracji.

Opisałem tu tylko kilka stanów i zachowań naszego organizmu i psychiki na stres, jednak dla każdego mogą one przebiegac w inny indywidualny sposób, mogą być większe czy mniejsze, możemy spotkać się tylko z jednym symptomem jak również ze wszystkimi naraz.  Zależy to w dużej mierze od naszego osobistego progu stresu.

Wróć